مهدى رحمانى ولوى / منصور جغتايى
223
تاريخ علماى بلخ ( فارسي )
ت [ 106 ] ترابى بلخى ملا ترابى از شعراى نامى قرن يازدهم هجرى بود . او در محلّهء خواجه خيران مزار شريف كنونى ديده به جهان گشود . وى بعد از فراگيرى پارهاى از علوم ، به ادبيات و شعر و شاعرى روى آورد و در اين زمينه مقام والايى كسب كرد . سپس به دربار امام قلى خان راه يافت و او را از نظر اخلاقى بزرگ شمرد و در قصيدهاى ستود و صله دريافت داشت « 1 » : اى كفت طور سخا را يد بيضاى دگر * همچو خورشيد به خاك سيه اندازد زر به نقل از تذكره نصرآبادى ملا ترابى پس از چندى دربار امام قلى خان را ترك گفت و باقى عمرش را بر سر مزار و مرقد امير مؤمنان على عليه السّلام كه در بلخ مشهور است معتكف شد و سرانجام در همان شهر دعوت حق را لبيك گفت و به جوار رحمت خالق شتافت و در همان محل به خاك سپرده شد . اين بيت ازوست : « 2 » به سنگ رخنه شد ازبس گريستم بىتو * ز سنگ سختترم من كه زيستم بىتو
--> ( 1 ) - دايرةالمعارف آريانا ، ج 3 ، ص 548 . ( 2 ) - تذكرهء نصرآبادى ، ج 1 ، ص 637 .